jilkatha

මම සචිත් මේ  sinhala wal katha  ව මට උනේ මම O/L කරන කාලෙ. මට ඒ දවස් වල ගනන් එපාම වෙලා තිබ්බෙ.හැමදාම ලකුනු අඩුයි.කවදාවත් ලකුනු 40න් එහා ගන්න බැරි උනා. අපේ ගෙවල් ලග ලස්සන සුදු අක්කි පැටියෙක් හිටියා එයාගෙ නම දිශනි. මම නම් එයාට ආදරෙට කිවුවෙ දිශා අක්කි කියල. මේ දවස් වෙනකොට එයා A/L ඉවර වෙලා මොකද්ද කෝස් එකක් කරන ගමන් හිටියෙ. Sinhala wal katha  dhisha akka දිශා අක්කි ඉස්සර අපේ අයියගෙ මාර ෆිට් එකක් ඒත් පස්සෙ පස්සෙ ඒ දෙන්නගෙ එච්චර ලෙන්ගතු බවක් පේන්න තිබ්බෙ නෑ. ටික කාලෙකට කලින් අපේ අයිය රට ගියා. දිශා අක්කිගෙ තාත්තත් වැඩ කලේ අපේ අයිය ගිය රටේමයි. මේ අතර තමයි අපේ අම්මි තීරනය කලේ දිශා අක්කිට කියල මට ගනන් උගන්වන්න.මුලදි එයාල කතා උනේ මට බදාද විතරක් පන්ති තියන්න.ඒත් මගේ ගනන් දැනුම ගොඩක්ම අඩු නිසා දිශා අක්කි සතියට දවස් දෙකක්ම පන්ති දාල ගනන් කියාදෙන්න තීරනය කලා. අපේ ගනන් class එක ඔය විදියට සති 3ක් 4ක් විතර අවුලක් නැතිව කරගෙන ගියා.එක දවසක් අක්කි මට ගනන් කියා දිදී ඉදල එක පාරටම පොත තියල සාලෙ පැත්තට ගියා. මම නිකමට වගේ දිශා අක්කිගෙ පොත පොඩ්ඩක් අරන් බැලුව. එතකොටම ඒ පොත අස්සෙ තිබිල ම...

Sinhala wal katha – බෝඩිමේ නංගී sinhala wal katha  staring..  මගේ නම මහේශ්.මම ප්‍රයිවට් බැන්ක් එකක වැඩ කරන්නෙ.ගෙදර ඉදන් මම වැඩට ගියත් කාලයක් වැඩ කරගෙන යනකොට මට ගාල්ලට ට්‍රාන්සර් එකක් හම්බ උනා.ඉතින් මට බෝඩිමක් හොයාගන්න උනා.මට යාලුවෙක්ගෙ මාර්ගයෙන් හොද තැනක් සෙට් උනා.එහෙ හිටියෙ මට වඩා අවුරුද්දක් බාල නන්ගි කෙනෙකුයි.ඇන්ටි කෙනෙකුයි අන්කලුයි විතරයි.අන්කල්ටනම් ටිකක් වයසයි.එයාට පුතෙකුත් ඉන්නවලු.මැරි කරලලු.මම නම් දැකලා නෑ. රටලු ඉන්නෙ.කොහොම උනත් මෙතන ගොඩක් හොද තැනක්.කෑමත් එක්කම බෝඩිමේ කියන්න වරදක් තිබ්බෙ නෑ. sinhala wal katha bodim’s story. මෙහෙම ටික කලක් යනකොට මෙහෙ බෝඩිමේ අය වාර්ශිකව දෙන දානයකට කුරුනෑගල ආරන්‍යයකට යන්න ලෑස්ති උනා.මම බෝඩිම්කාරයෙක් උනාට එයාලට නම් පවුලෙම කෙනෙක් වගේ.ඒ නිසා මටත් යමු කිවුව.මමත් ඉතින් බෑ කියන්න බැරි හින්ද නිවාඩුවක් දාල යන්න ලේස්ති උනා. අපි ගියේ වෑන් එකක.දානෙ එහෙම දීල අපි එන්න පිටත් උණා. යනකොට මම තනියම පිටිපස්සෙ සීට් එකේ හිටියෙ.ඒත් එනකොට බෝඩිමේ නංගිත් මගේ සීට් එකේ ඇවිත්.මමත් ඉතින් කමක් නෑ කියලා එයා එක්ක ආවා. ටික වෙලාවක් යද්දි නංගි මගෙන් ඇහුව අයියේ මම...

මෙය සිරිමල් නමැති ගැටවර වියට පා තැබූ තරුණයක් වටා ගෙතුණු කතාවකි.පියාගේ වියෝවෙන් පසුව මොහු මුහුණ දෙන සිදුවීම් මෙම කතාවට පාදක වේ.මෙය හුදෙක්ම පාඨකයාගේ රසාස්වාදය පිණිස ගොතන ලදී.මෙහි එන සියලුම නම්,ගම් මනක්කල්පිත වේ 1 වන දිග හැරුම “කොහේ ගිහින්ද උඹ දැන් ඔය එන්නේ ?” ඉස්තෝප්පුවේ මැටි කණ්ඩිය මත වාඩි වී සිටි අප්පොච්චිගේ කට හඬට මම ගේ ඇතුලට නොයා නැවතුණි. “බලපන් දැන් ඉරත් බැහැගෙන ගිහින් ගොඩක් වෙලා, ඔහොම ගියොත් තෝව ගන්ඩ ගෙයක් නැති වෙයි.අකුරක් කොරන්ඩ යන්නෙත් නෑ.හේනට උදව්වට එන්නෙත් නෑ.රස්තියාදුවේ පල” අප්පච්චි තොර තෝංචියක් නැතිව බැන ගෙන යයි. මම මොකුත් නොකියා නෝක්කාඩු මුහුණෙන් යුතුව බිම බලාගෙන මහපට ඇගිල්ලෙන් පොලොව හාරමින් සිටියේ මොකුත් කියන්නට ගියොත් තවත් හොද හැටි අහ ගන්නට වෙන නිසාය.එළියේ සද්දය ඇසී අම්ම ඉස්තෝප්පුවට පැමිණියාය. “ඕකට ඔච්චර කෑ ගහන්ඩ එපා.ඔය වයසට ඉතින් ඔහොම තාමා.” අම්මා හැමදාම මෙන් මාව බේරාගැනීමට තැත් කරයි. “අත පැය මෝරගෙන එන කාලෙට තැන් තැන් වල රස්තියාදු ගහපුවම හොදට තියෙයි.” *** *** *** අප්පච්චි කියූ දේවල් ඇත්ත යැයි සිතෙන්නේ අදය.සියලු දේම අප්පච්චි සොයා දෙන කල හිතට කිසිදු දෙයක් න...